woensdag 22 oktober 2014

Mijn haakverhaal

Haken is een van mijn favoriete bezigheden.
Ik haak al heel lang. Ik leerde het toen ik nog niet op school zat. Eerst wat lossen haken... En dan maar hele lange kettingen maken, dat was leuk. Ik herinner nog de haaknaalden van mijn oma: die waren van donkere hout. Niet dat mijn oma veel deed haken, zij was en nog steeds is van sokken breien. Maar ze kon ook wat haken, eigenlijk dat kunnen we allemaal in Letland. 
Toen leerde ik ook vasten, halvestokjes en stokjes haken. De havestokjes waren absoluut mijn favorieten. Ik weet niet eigenlijk waarom, misschien omdat ze leuk zijn... 
Ik werd dus beter dan mijn oma. Ik vond het zo leuk, dat ik meer wilde leren. Mijn moeder kon mij niet helpen omdat zij linkshandig is, en linkshandigen doen alles anders, dus het was geen optie. Zij nam me mee naar de tante van mijn vader: een oud vrouwtje met hele dikke buik (het bleek enorme buikwandhernia te zijn). Ik vond haar best wel eng (ik was 5 of 6 jaar), maar ze kon heel erg mooi haken, dus zij leerde mij patronen lezen en wat moeilijkere dingen haken. Maar helaas was ik te druk voor haar, daarom hield het op bij paar bezoekjes.
Later op school kreeg ik een handwerkles. Toen hield ik van freestylen: ik begon met haken en eindigde met een tasje of een mutsje of een jurkjes voor mijn Barbies. Ik maakte allemaal gehaakte kerstcadeautjes voor alle juffen op school. (Als ik eenmaal bezig ben, dan ga ik de massaproductie binnen.)
Op mijn 18de vertrok ik naar Nederland om eventjes tussen uit te gaan. Ja, eventjes... Ik ben nu 7 jaar verder en nog steeds hier. Ik had een aantal erg oncreatieve jaren. Ik begon met geneeskunde, ik heb mijn bachelor gehaald. Maar tijdens de master fase (co-schappen) durfde ik eindelijk te zeggen, dat ik geen arts wil worden. Ik was er ongelukkig en helemaal niet mezelf. Tja...
Sinds de geboorte van mijn zoon (eigenlijk al tijdens mijn zwangerschap) ben ik weer mezelf. Ik maak dingen!!! Ik kan de hele avond zitten haken tot ik echt niet meer me ogen open kan houden. 
Ik ben niet gestopt met mijn studie om te haken, ik ga weer een andere opleiding volgen, maar daar vertel ik wel een andere keer over. Ik ben gestopt om gelukkig te zijn, om mezelf te zijn. En haken maakt er een deel uit. 




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen